 |
 |
|
| ز سوزناکی گفتار من قلم بگریست |
|
چه ساده میشکنن آدما، چه ساده خرد میشن، چه ساده تحقیر میشن
و چه ساده فراموش میشن... یه حرف، یه نگاه! چه بیصدا تسلیم میشن و چه بیمقاومت شکست میخورن. و چه سخت فراموش میکنن تلخی خرد شدنو و چه دیر میبخشن خودشونو...! |
|
+ نگارش شده در
شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 23:45 بدست سیاهوش |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
غم دل چه باز گویم؟
......که تو را ملال گیرد کنم این حدیث کوته ........که غم دراز دارم |
| پیوندهای روزانه |
|
کتابخانه ی اشعار پارسی مهدی اخوان ثالث جوانان ایران زمین yahoo!360 آرشیو پیوندهای روزانه |
| پیوندها |
|
این ره که میروی به هیچستان است سکوت سرد تپش سايه دوست(نسترن) دانشگاه آزاد شهریار! (bigbang) |
|
RSS
|