تبليغاتX
تنهایی، تاریکی، تکینگی
ز سوزناکی گفتار من قلم بگریست


عروسك قصه ي من، گهواره ي خوابت كجاست ؟

                                قصر قشنگ كاغذي، پولك آفتابت كجاست ؟

بال و پر نقره اي كفتر عشقمو كي بست ؟

                           آينه ي طوطي منو سنگ كدوم كينه شكست ؟

عروسك قصه ي من، زخم شكسته با تنت...

                     بميرم اي شكسته دل، چه بي صداست شكستنت

صداي عشق من و تو كه تلخ و گريه آوره

                                تو اين سكوت قصه اي، شايد صداي آخره

بعد از من و تو عاشقي شايد به قصه ها بره

                                شايد با مرگ من و تو عاشقي از دنيا بره

عروسك قصه ي من سوختن من ساختنمه

                                تو اين قمار بي غرور، بردن من ، باختنمه!

عروسك قصه ي من شكستنت فال منه

                            اين سايه ي هميشگي مرگه كه دنبال منه

جفتاي عاشقو ببين از پل آبي مي گذرن

                             عروسك قلبشونو به جشن بوسه مي برن

            اما براي من و تو اون لحظه ي آبي كجاست ؟

         عروسك قصه ي من پس شب آفتابي كجاست ؟
+ نگارش شده در  شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 19:51  بدست سیاهوش |