| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ز سوزناکی گفتار من قلم بگریست |
|
خيلي سعي كردم عاشق نشم ...ولي نشد! چشمامو بستم...گوشامو گرفتم ...ولي نشد! انگار رو آتيش باشي و بخواي كه نجوشي.....نمي شه ! «هزار جهد بكردم كه سرّ عشق بپوشم نبود بر سر آتش ميسّرم كه نجوشم» «سعدي» همش مراقب بودم يه وقت عاشق نشم....ولي... وقتي تو رو ديدم ....همه چيز عوض شد....باختم...همه چيرو باختم «به هوش بودم از اوّل كه دل به كس نسپارم شمايل تو بديدم نه عقل ماند و نه هوشم» «سعدي» ولي تو...... «آنكه هلاك من همي خواهد و من سلامتش هر چه كند به شاهدي كس نكند ملامتش باغ تفرج است و بس،ميوه نمي دهد به كس جز به نظر نمي رسد،سيب درخت قامتش» «سعدي» با اين همه...ميدوني چيه..؟ بازم دعا مي كنم كه..: «كاش كه در قيامتش بار دگر بديدني آنچه گناه او بود من بكشم غرامتش» «سعدي» آره ...حاضرم واسه ديدنت....فقط يه بار ديدنت..،همه ي گناهاتو بخرم.... ولي خوب همينشم فقط يه آرزوست.... من عاشقت بودم.....ولي تو.... «مرا به هيچ بداديّ و من هنوز بر آنم كه از وجود تو مويي به عالمي نفروشم» «سعدي» آره ...هنوزم عاشقتم....هنوزم يه تار موتو با دنيا عوض نمي كنم... يادته وقتي اينو بهت گفتم....چي جوابمو دادي..؟ گفتي: «به سان آن لب شيرين به خسروان دادند تو را نصيب همين بس كه كوه كن باشي» «حافظ» گفتم:باشه، اگه تو بخواي من كوه کن هم میشم ..ولي... «الاصّباح قيامت كه سر ز خاك گيرم به گفتگوي تو خيزم،به جستجوي تو باشم» «سعدي» چه جوابي دادي؟: عشقو رها كن!....عاشق نيستي....! ولي.. «مرا مگوي كه سعدي طريق عشق رها كن سخن چه فايده گفتن،چو پند مي ننيوشم» «سعدي» گفتي:«خموش سايه كه فرياد بلبل از خاميست چو شمع سوخته آن به كه بي سخن باشي» «حافظ» آخه چه جوري؟من دارم از عشقت مي سوزم....بعد تو ميگي ساكت باشم..؟ گفتي:گفتم كه عاشق نيستي!.. «زآتش پنهان عشق ، هر كه شد افروخته دود نخيزد از او ، چون نفس سوخته» «صاءب» راست ميگه ....نبايد مثل بلبل همه جا فریاد زد....بايد مثل پروانه بود... «اي مرغ سحر عشق ز پروانه بياموز كان سوخته را جان شد و آواز نيامد اين مدّعيان در طلبش بي خبرانند كان را كه خبر شد،خبري باز نيامد» «سعدي» ...ولي يه خواهش از تو دارم....قسمت مي دم..! كه بعد از مرگم... «به وفاي تو كه بر تربت حافظ بگذر كز جهان مي شد و در آرزوي روي تو بود» «حافظ» پرسيدی :مگه تو كي هستي كه من همچي كاري بكنم؟ تنها جوابي كه دارم اينه: «قدم دريغ مدار از جنازه ي حافظ كه گرچه غرق گناه است ، مي رود به بهشت» «حافظ» |
|
+ نگارش شده در
یکشنبه بیست و دوم مرداد 1385ساعت 12:34 بدست سیاهوش |
|
|
گريه كنم يا نكنم آخر ماجرا رسيد
گريه كنم يا نكنم قصه به انتها رسيد تو ميروي و آينه پر ميشود از بيكسي از من سفر ميكني و به مرگ قصه ميرسي ببين كه آب ميشود قطره به قطره قلب من مرگ من و قصه ماست فاجعه جدا شدن گريه كنم يا نكنم آخر ماجرا رسيد گريه كنم يا نكنم قصه به انتها رسيد تو جامهدان پر ميكني من خالي از جان ميشوم يك لحظه در چشمم ببين ، ببين چه ويران ميشوم بعد از تو با من چه كنم با من بيپناه من كجاي شب پنهان شوم كجاي اين عاشقشكن تو ميروي و جان من گور ترنم ميشود خورشيدكي كه داشتم در شب من گم ميشود چيزي نگو به آينه با رازقي حرفي نزن براي بار آخرين تنها نگاهي كن به من |
|
+ نگارش شده در
یکشنبه هشتم مرداد 1385ساعت 12:4 بدست سیاهوش |
|
|
به دستور دکتر ریحان، از تو مینویسم.
چون یاد تو تنها چیزیه که منو شاد میکنه... ای حضور سبز و ساده، نم نم بارون عاشق |
|
+ نگارش شده در
یکشنبه یکم مرداد 1385ساعت 11:11 بدست سیاهوش |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
غم دل چه باز گویم؟
......که تو را ملال گیرد کنم این حدیث کوته ........که غم دراز دارم |
| پیوندهای روزانه |
|
کتابخانه ی اشعار پارسی مهدی اخوان ثالث جوانان ایران زمین yahoo!360 آرشیو پیوندهای روزانه |
| پیوندها |
|
این ره که میروی به هیچستان است سکوت سرد تپش سايه دوست(نسترن) دانشگاه آزاد شهریار! (bigbang) |
|
RSS
|